ශ්රී ලංකාවේ දික්කසාදයක් ලබා දෙන විදේශීය තීන්දුවක් පිළිගැනීම දේශීය ව්යවස්ථාපිත විධිවිධානවලට දැඩි ලෙස අනුකූල විය යුතු බවත්, එමඟින් දික්කසාද වීමට හේතු විවාහයෙන් පසු කාමමිථ්යාචාරය, ද්වේෂ සහගත ලෙස අතහැර යාම හෝ විවාහ වන අවස්ථාවේ සුව කළ නොහැකි බෙලහීනතාවයට සීමා කළ යුතු බවත් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තීන්දුවක් මඟින් ප්රකාශයට පත් කළ බව Dailymirror වාර්තාවක සඳහන් වේ.
විවාහ ලියාපදිංචි කිරීමේ ආඥා පනතේ 19(2) වගන්තිය වැනි ව්යවස්ථාපිත විධිවිධානවලට දැඩි ලෙස අනුකූල වීම අවධාරණය කරමින්, ශ්රී ලංකා නීතිය යටතේ විදේශීය දික්කසාද නියෝග පිළිගැනීම පාලනය කරන නීතිමය රාමුව අධිකරණය තවදුරටත් පැහැදිලි කළේය. ඒ අනුව, දික්කසාද වීමට අවසර ලත් හේතු විවාහයෙන් පසු කාමමිථ්යාචාරය, ද්වේෂ සහගත ලෙස අතහැර යාම හෝ විවාහ වන අවස්ථාවේ සුව කළ නොහැකි බෙලහීනතාවයට සීමා වේ.ෙ
මෙම නඩුව 2008 දී කොළඹදී විවාහ වූ යුවළක් සම්බන්ධයෙන් වූ අතර පසුව ඔවුහු එක්සත් රාජධානියට පදිංචියට ගොස් ඇත. කාමමිථ්යාචාරය සහ සාධනීය ද්වේෂ සහගත ලෙස අතහැර යාම සඳහන් කරමින් බිරිඳ කොළඹ දිස්ත්රික් අධිකරණය හමුවේ දික්කසාද නඩු කටයුතු ආරම්භ කළාය. කෙසේ වෙතත්, සැමියා එම ක්රියාවට අභියෝග කරමින්, එක්සත් රාජධානියේ මැන්චෙස්ටර් ප්රාන්ත අධිකරණය විසින් නිකුත් කරන ලද එක්ස්-පාර්ටේ නියෝගයක් / ex-parte decree මගින් විවාහය දැනටමත් විසුරුවා හැර ඇති බව ප්රකාශ කළ අතර, ආරම්භයේදීම නඩුව නිෂ්ප්රභ කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය.
දිස්ත්රික් අධිකරණය සැමියාගේ ස්ථාවරය තහවුරු කරමින්, විවාහය නීත්යානුකූලව විසුරුවා හැර ඇති බවට තීන්දු කළ අතර බිරිඳගේ නඩුව සහ සැමියාගේ හරස් හිමිකම් පෑම යන දෙකම ප්රතික්ෂේප කළේය. අභියාචනයේදී, කොළඹ සිවිල් අභියාචනාධිකරණය මෙම නිගමනය අවලංගු කළේ, බිරිඳගේ වාසස්ථානය ඇගේ සැමියාගේ වාසස්ථානය අනුගමනය කරන බැවින්, එක්සත් රාජධානියේ අධිකරණයට අධිකරණ බලයක් නොමැති බව පවසමිනි, එම නිසා බිරිඳ ශ්රී ලංකාවේ රැඳී සිටියේය.
පසුව, සැමියා ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය ඉදිරියේ අභියාචනා කිරීමට අවසර ඉල්ලා සිටියේ මහාධිකරණයේ තීරණයට අභියෝග කරමිනි.
සවිස්තරාත්මක විශ්ලේෂණයක දී, විනිසුරු ජනක් ද සිල්වා ශ්රී ලංකාවේ අදාළ වන පෞද්ගලික ජාත්යන්තර නීතියේ මූලධර්ම පරීක්ෂා කළ අතර, විදේශීය විනිශ්චයන් පිළිගැනීම සහ බලාත්මක කිරීම අතර වෙනස්කම් පෙන්වා දුන්නේය. විදේශීය අධිකරණවල නිපුණතාවය තක්සේරු කිරීමේදී අධිකරණය වාසස්ථානය, පුරුදු පදිංචිය සහ අධිකරණ බලයට යටත් වීම වැනි සාධක ද සලකා බැලීය.
2024 අංක 49 දරන විදේශීය විනිශ්චයන් අන්යෝන්ය පිළිගැනීම, ලියාපදිංචි කිරීම සහ බලාත්මක කිරීමේ පනතේ අදාළත්වය අධිකරණය තවදුරටත් සඳහන් කළ අතර, 2012 දී නඩුව ආරම්භ කරන අවස්ථාවේ පැවති නීතියට අනුකූලව ආරවුල විසඳා ගත යුතු බව අවධාරණය කළේය.
ව්යවස්ථාපිත අවශ්යතාවය උපුටා දක්වමින් විනිසුරු ද සිල්වා මෙසේ නිරීක්ෂණය කළේය:
“ආඥා පනතේ 19(2) වගන්තියේ සඳහන් වන්නේ දික්කසාදය ලබා දීමට හේතු වූ ක්රියාමාර්ගය විවාහයෙන් පසු කාමමිථ්යාචාරය, ද්වේෂ සහගත ලෙස අතහැර යාම හෝ එවැනි විවාහයකදී සුව කළ නොහැකි බෙලහීනතාවය විය යුතු බවයි. මගේ මතය අනුව, දික්කසාදයක් ලබා දෙන විදේශීය තීන්දුවක් මෙම විධිවිධානයට අනුකූල විය යුතුය.”
කුමුදිනි වික්රමසිංහ සහ මේනකා විජේසුන්දර යන විනිසුරුවරුන් තීන්දුවට එකඟ විය.
ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය අවසානයේ පහළ අධිකරණ දෙකෙහිම තීරණ පසෙකට දැමූ අතර, මූලික ගැටළු තීරණය කිරීමේදී ඔවුන් වැරදි කර ඇති බව සොයා ගත්තේය. නඩු විභාගය කඩිනමින් කරගෙන යාමට සහ තීන්දුවේ දක්වා ඇති නීතිමය මූලධර්ම සැලකිල්ලට ගනිමින් සියලු ගැටළු විනිශ්චය කිරීමට අධිකරණය කොළඹ දිස්ත්රික් අධිකරණයට නියෝග කළේය.
යොහාන් පීරිස් සහ ඇන්ඩ්රියා විජේවංශ සමඟ ජනාධිපති නීතිඥ සාලිය පීරිස් විත්තිකරු සැමියා වෙනුවෙන් පෙනී සිටියහ. කේ. චතුරිකා ගෝවින්නගේ සමඟ නීතිඥ චන්දන ඩයස් සහ මහීෂා දුෂ්යන්ති සමඟ නීතිඥවරිය පැමිණිලිකරුගේ බිරිඳ වෙනුවෙන් පෙනී සිටියහ.
මූලාශ්රය – https://www.dailymirror.lk/breaking-news/Supreme-Court-rules-foreign-divorces-must-meet-local-law/108-335877
